Nominal Forms
Infinitive: to unravel
Participle: unraveled; unravelled
Gerund: unraveling; unravelling
Transitiviness: intransitive, transitive
Hyphenation: un*rav"el
Indicative
Present
| I | unravel |
| thou | unravel(e)st |
| he;she;it | unraveleth; unravels |
| we | unravel |
| ye | unravel |
| they | unravel |
Preterit (Past)
| I | unraveled; unravelled |
| thou | unraveled(e)st; unravelled(e)st |
| he;she;it | unraveled; unravelled |
| we | unraveled; unravelled |
| ye | unraveled; unravelled |
| they | unraveled; unravelled |
Subjunctive
Present
| I | unravel |
| thou | unravel |
| he;she;it | unravel |
| we | unravel |
| ye | unravel |
| they | unravel |
Preterit (Past)
| I | unraveled; unravelled |
| thou | unraveled(e)st; unravelled(e)st |
| he;she;it | unraveled; unravelled |
| we | unraveled; unravelled |
| ye | unraveled; unravelled |
| they | unraveled; unravelled |
Imperative